یک حرف . . . هزارسختی اگر بر من آید آسان است....که دوستی و ارادت هزارچندان است سفر دراز نباشد به پای طالب دوست....که خار دشت محبت گلست و ریحانست اگرتوجور کنی جور نیست تربیت است...وگرتو داغ نهی،داغ نیست درمانست الهی! تو دوستان را به دشمنان می نمایی.. درویشان را غم و اندوه دهی...بیمار کنی و خود بیمارس...

الهی! رمضان گذشت و ما نگذشتیم....فطر آمد و ما نیامدیم... آنچه فرمودی تقصیر کردیم و به آنچه باز داشتی رو کردیم با این کردار زشت ، تمنای بهشت...؟ الهی! نه در بندم نه آزادم... از خود رنجور و از تو دلشادم... از زندگانی خود در عذابم...گویی که بر آتش کبابم...نه خورد پیدا نه خوابم... در میان دریا تشنه آبم....

الهی! از آنچه نخواستی چه آید و آنرا که نخواندی کی آید؟...نا کشته را از آب چیست و ناخوانده را جواب چیست؟...تلخ را چه سود اگرش آب خوش در جوار است و خار را چه حاصل از آنکه بوی گل در کنار است.... الهی! هر که ترا شناسد کار او باریک است و هر که ترا نشناسد راه او تاریک تو را شناختن از تو رستن است..و به تو ...

یک حرف . . . این من نه منم ، اگر منی هست تویی.........ور در بر من پیرهنی هست تویی در راه غمت نه تن به من ماندونه جان....ور زآن که مرا جان و تنی هست تویی الهی! بیاموز تا سرِّ دین بدانیم،بیفروز تا در تاریکی نمانیم.تلقین کن تا آداب شرع بدانیم.. تونواز که دیگران ندانند..تو بسازکه دیگران نتوانند..همه راا...

یک حرف . . . کهن شود همه کس را بروزگار ارادت...مگر مرا که همان عشق اولست و زیادت گرم جواز نباشد به پیشگاه قبولت....کجا روم که نمیرم بر آستان عبادت شنیدمت که نظر میکنی به حال ضعیفان...تبم گرفت و دلم خوش به انتظار عیادت الهی! بیاموز تا سرِّ دین بدانیم،بفروز تا در تاریکی نمانیم.تلقین کن تا آداب شرع بدا...

یک حرف . . . اگرتو برفکنی در میان شهر نقاب...هزار مومن مخلص درافکنی به عقاب درون ما ز تو یک دم نمیشود خالی....کنون که شهر گرفتی روا مدار خراب تو را حکایت ما مختصر به گوش آید...که حال تشنه نمیدانی ای گل سیراب الهی! زندگی همه با یاد تو...شادی همه با یافت تو...و جان آنست که درآن شناخت تو است...موجود نف...

یک حرف . . . هزارسختی اگر بر من آید آسان است....که دوستی و ارادت هزارچندان است سفر دراز نباشد به پای طالب دوست....که خار دشت محبت گلست و ریحانست اگرتوجور کنی جور نیست تربیت است...وگرتو داغ نهی،داغ نیست درمانست الهی! تو دوستان را به دشمنان می نمایی.. درویشان را غم و اندوه دهی...بیمار کنی و خود بیمارس...